Bilgisayarlardan Önce Ambalaj Tasarımının Zorlukları

Bilgisayarlardan önce, baskı üretimi için kullanılan sanat eserlerini yaratmak “mekanik yapıştırma işlemi” olarak adlandırılırdı ve bu sadece zahmetli değil, aynı zamanda tehlikeliydi.

Tasarım Süreci: SONRA

Tasarımcılar için ambalaj yaratmanın en karmaşık kısmı yazı tipiydi. Tasarımcıların tasarımlarında kullanmak üzere satın alabilecekleri temel yazılardan oluşan kitaplar vardı. Her harf ya da kelime bir X-Acto bıçağıyla doğru bir şekilde kesiliyor ve doğru şekilde kullanılmadığı takdirde potansiyel olarak tehlikeli olan son derece yanıcı bir kimyasal çözücü ile inceltilmiş kauçuk çimento kullanılarak doğru bir şekilde yapıştırılıyordu. Tutkalın tek alternatifi yapışkan mum kaplama makinesi kullanmaktı. Harflerin veya kelimelerin, tasarımcının mizanpaja yerleştirmesi gereken sayfanın arkasına ince bir sıcak balmumu tabakası uygulayan bir makineden geçirilmesi gerekiyordu. Balmumu makinesi kullanmış olan tanıdığım herkesin bunu kanıtlayacak yara izleri var. Bu süreç, yazıları yerleştirirken hataya pek yer bırakmıyordu. Bir tasarımcının kullanmak istediği yazı stili ve boyutu hakkında bir fikri varsa, her stil ve boyutu tasarlayıp basacak ve bunları tasarımcıya postalayacak bir dizgiciye sipariş gönderebilirdi, bu birkaç gün sürebilen bir süreçti. Tasarımcı daha sonra aynı elle kesme, hizalama ve yapıştırma sürecini takip ederdi. Milyonlarca farklı yazı tipinin indirilebildiği ve boyutlarının saniyeler içinde değiştirilebildiği günümüze kıyasla çok fazla seçenek yoktu. İlaç bilgi panelleri veya içerik beyanları gibi uzun metinleri yazmak zorunda kaldığınızı hayal edebiliyor musunuz?

Standart olarak kabul edilmeyen grafik öğelerin oluşturulması çoğunlukla elle yapılıyordu. Ürünün bir fotoğrafına ihtiyaç duyulduğunda, fotoğrafları ve diğer görselleri gerektiği gibi elle kesmek için yetenekli bir tasarımcı gerekiyordu. Tasarımcı daha sonra aynı hizalama ve yapıştırma sürecini takip ederdi. Tüm unsurların yerine oturduğundan ve genel tasarım içinde anlamlı olduğundan emin olmak için çok fazla ön planlama yapılması gerekiyordu.

Mizanpaj tamamlandığında, kaplama görevi gören şeffaf bir kağıt, tasarımcının nihai üretim baskısında kullanılacak uygun Pantone renkleri için çizim üzerinde notlar almasına olanak tanırdı. Ayrıca arka planlar, tipler ve görüntülerin iki ya da dört renk olup olmadığı için kullanılacak her bir rengi de not ederlerdi. Basit bir projenin tamamlanması bir ay (veya daha uzun) sürebilir ve yaratıcılık için daha az zaman kalır.

Tasarım Süreci: ŞİMDİ

Günümüzün grafik paket tasarımcıları işe bir Illustrator dosyası ya da kutu dieline PDF’i (genellikle yapı mühendisi tarafından e-posta yoluyla sağlanır) ile başlar. Daha sonra Illustrator’da vektör çizimleri oluşturuluyor ve görüntüler Photoshop’ta manipüle ediliyor. Günümüzde tasarımcılar parmaklarının ucunda sayısız kaynağa erişebiliyor. Teknoloji, yaratıcı olmaya odaklanmamızı ve ambalaja daha önce asla yapamayacağımız unsurlar eklememizi sağlıyor. Adobe Illustrator, çizimleri bir mizanpaja uygun şekilde hizalamak için kullanılır. Yazılım, projenin ihtiyaçlarına göre özel bir boyutta bir çalışma yüzeyi oluşturmanıza ve tüm resimlerinizi farenin bir tıklaması ve sürüklemesiyle hizalamak için bir sayfada ihtiyaç duyduğunuz kadar cetvelden kılavuzlar oluşturmanıza olanak tanır. Değişiklik yapılması gerekiyorsa, kılavuzlar ve çizimler mizanpajın herhangi bir yerine gerektiği gibi kolayca kaydırılabilir. Günümüzde en uzun süren şey yaratıcı süreçtir. Örneğin yeni bir gıda markası için ambalaj tasarlarken, renklerin ve çizimlerin farklı SKU’larla uyumlu olduğundan emin olmak için genellikle ürün serisindeki her bir ürünü planlarız. Beş SKU’dan oluşan yeni bir serinin tasarlanması yaklaşık bir hafta sürer. Kopya değişiklikleri gibi basit düzenlemeleri yapmak ise dakikalar alır.

El işçiliği bugün hala yapılıyor ancak çok daha verimli bir şekilde. Tarayıcılar sayesinde tasarımcılar kağıt üzerine elle çizim yapabiliyor, bunları bilgisayara tarayabiliyor ve Photoshop ya da Illustrator kullanarak yıllar önce bir tasarımın tamamını yapmak için gereken süreden çok daha kısa bir sürede manipüle edebiliyor. Hatta, çizerken ekranda görüntülerken doğrudan bir kağıt üzerine çizim yapmamızı sağlayan dijital kalemler bile kullanabiliyoruz.

Prova Süreci: SONRA

Genellikle orijinal mizanpajların, daha sonra tasarımları negatif olarak fotoğraflayacak olan harici bir tedarikçiye salyangozla postalanması gerekiyordu. Negatifler ve orijinaller geri postalandıktan sonra, tasarımcı ve editörler bir ışık kutusu kullanarak tasarımı inceler ve hata olmadığından emin olurlardı. Eğer hatalar bulunursa, tasarımcı aynı yeniden kesme, hizalama ve yapıştırma sürecine geri dönüyordu; bu da ek bir inceleme için yeniden fotoğraf çekilmesine neden oluyordu.

Editör ve tasarımcı tasarımı onayladıktan sonra dosyaları bir tedarikçiye gönderiyor, tedarikçi de her bir tasarımın provasını oluşturmak için renk ayrımlarını kullanarak görüntüleri kartona yakıyordu. Tasarımda PMS renkleri kullanılmışsa, belirli bir rengi oluşturmak için tozları karıştırma sürecine ek bir adım daha ekleniyordu; bu da muazzam miktarda beceri ve zaman gerektiren bir süreçti.

Tasarımların incelenmek üzere negatif olarak fotoğraflanması bir hafta sürdü. Müşteri için provaların oluşturulması, projenin büyüklüğüne bağlı olarak birkaç hafta daha sürüyordu. Sadece bir işi prova etmek, projenin kapsamına bağlı olarak bir buçuk ay veya daha fazla sürebiliyordu.

Prova Süreci: ŞİMDİ

Günümüzde prova süreci bilgisayarlarla çok daha farklıdır. Resim Illustrator kullanılarak tamamlandıktan ve müşteri bir PDF kullanarak resmin ön incelemesini e-posta yoluyla yaptıktan sonra, tasarımcı tüm resim dosyalarını yazı tipleri ve resim bağlantılarıyla birlikte e-posta yoluyla baskı tedarikçisine gönderir. Prova, kalibre edilmiş bir dijital yazıcı kullanılarak prova kağıdına basılır. Dijital yazıcılar PMS renklerini basamaz, bu nedenle mürekkep tedarik eden satıcı her bir iş için PMS renklerinin dökümünü göstermek üzere PMS mürekkeplerinden örnekler oluşturur. Mürekkep dökümleri bir gün içinde oluşturulur ve ardından bir gecede baskı tedarikçisine gönderilir. Mürekkep dökümleri, basılı provanın bir kopyasıyla birlikte müşteriye posta yoluyla gönderilir. Prova sürecinden sonra değişiklik yapılması gerekirse, tasarımcı veya baskı tedarikçisi birkaç düğmeye tıklayarak değişiklik yapabilir ve ardından yeniden baskı sağlayabilir. Prova onaylandıktan sonra, baskı öncesi departmanı dijitalden plakaya olarak bilinen plakaları oluşturmaya geçebilir ve sanat eseri artık üretime hazırdır. Günümüzün modern yazılımlarıyla dört renkli bir işin provası yalnızca birkaç saat içinde hazırlanıp basılabilir. Günümüzde tüm prova süreci, düzeltmeler de dahil olmak üzere sadece bir hafta içinde tamamlanabiliyor.

Elbette en yeni yazılımların nasıl kullanılacağını bilmek önemli, ancak günümüzde tasarımcıların elle doldurma ve otomatik paketleme hatları için kutuların nasıl tasarlanacağını öğrenmelerini, baskı öncesi süreci anlamalarını ve bir ofset baskı makinesinin nasıl çalıştığının yanı sıra bir kalıp kesicinin nasıl kullanılacağı konusunda da bilgi sahibi olmalarını tavsiye ediyorum. Zaman değişmiş olsa da, etkili ve dinamik bir tasarımcı olmak istiyorsanız tüm süreci anlamanın gerekli olduğuna inanıyorum.

Tam Makale kaynağı: https://www.brandpackaging.com/